Miles away – Yeah Yeah Yeahs

by giorgosstogias

Η μουσική ήταν χάλια, ένα playlist με acid-jazz γυμνάσματα, θα μπορούσαν κάλλιστα να το είχαν βάλει να παίζει μόνο του. Το γεγονός της ανθρώπινης παρουσίας πίσω από τα πλατό ήταν κατάφατσα οξύμωρο, σαν ένας τροχονόμος που ρυθμίζει την κυκλοφορία δείχνοντας ακριβώς ό,τι λέει και το φανάρι. Η Ντίνα με τη Δώρα έκαναν παντομίμα ότι χτυπούσαν ενέσεις, ότι έμπαινε το αγαπημένο τους κομμάτι και ξεφώνιζαν σαν να έβλεπαν τον Elvis να κουνά τους γοφούς του, ότι η μία βοηθούσε την άλλη να χορέψει σηκώνοντας με βίντζι τα ασήκωτα μέλη της. Ο dj, ένας χαμηλών τόνων φοιτητής που περνούσε για ωραίος, άργησε να καταλάβει ποιος ήταν ο στόχος αυτής της οριακά καλυμμένης επιθετικότητας. Το δίδυμο του ζήτησε να αλλάξει μουσική αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να συνεννοηθούν, τους έβαζε Red Hot Chili Peppers και Killers, αυτή ήταν η ιδέα που είχε για το ροκ. Κάποια στιγμή εδέησε να εισακούσει πιο συγκεκριμένες επιλογές, μάλιστα η Ντίνα κρεμιόταν από το μπαρ και του έδειχνε που να ψάξει τα cd και ποιο τραγούδι να βάλει. Ζητούσε πιο κλασικά πράγματα, Pixies και SonicYouth, ενώ η Δώρα διάλεγε και μερικά πιο νέα ονόματα που δεν είχε ακούσει η φίλη της, όπως τους Yeah Yeah Yeahs.

Advertisements