Μέρος 1ο Κεφάλαιο 19

by giorgosstogias

«…δεν ήταν ωραίο που την έκλεψαν, ήταν σαν να την είχαν γδύσει δίχως να το θέλει, τα μαλακισμένα. Η Ντίνα ένιωσε να πλημμυρίζει από θυμό, αν τα ‘χε τώρα μπροστά της, θα τα ‘σκιζε στο ξύλο. Και μετά κατέφθασε αναπάντεχα ο φόβος με ταρατατζούμ και φλόγες. Είχε χτυπήσει ένα ξένο παιδί. Ανάμεσα στην ίδια και τους γονείς του υπήρχε ουσιαστικά μόνο ο Άλκης. Θα το χτυπούσε τόσο εύκολα αν δεν ήταν ξένος; Το στομάχι της είχε γίνει πάλι κόμπος. Πλήρωσε και κίνησε να πάει στην πρόβα, απελπισμένη με τον εαυτό της. Δεν υπήρχε περίπτωση να βγάλει άκρη».

Στο 19ο κεφάλαιο, η Ντίνα είναι αποφασισμένη να μη χάνει άλλο τον καιρό της πίνοντας και ερωτοτροπώντας. Όμως, η πρώτη και τελευταία συνάντηση τής νεόκοπης εμψυχώτριας με μια ομάδα εφήβων για θεατρικό παιχνίδι στο Κέντρο Υποστήριξης Μεταναστών, μια απόπειρα εκμηδένισης των αποστάσεων που πετυχαίνει από την ανάποδη, θα στείλει την πρωταγωνίστρια πίσω στην αφετηρία.

 

Advertisements