Εικόνα 20ου κεφαλαίου

by giorgosstogias

skitso 20  final

«Βοήθεια! Βοήθεια! Εδώ μια σουβλιά έπεσε στα σπλάχνα μου! Φέρτε ένα δερματοράφτη γρήγορα… Πότζο!»
Έπρεπε τώρα να φανταστούν το αίμα να αναβλύζει σε πίδακα. Η Φιλοτίς ρίχνεται να τον αγκαλιάσει, αλλά ο Μπερζέττο σκούζει σαν ζώο, χτυπιέται και δεν την αφήνει να τον ακινητοποιήσει.
«Τι σε στεναχωρεί, αγάπη μου;»
«… Είμαι σίγουρος δεν κατουράει κανείς από μπροστά και από πίσω… Κι όμως, είμαι βρεγμένος κι από τις δυο μεριές… Φώτα, φώτα, πω πω φώτα».
Η Ντίνα έπιασε το μπλουζάκι της στην κάτω μεριά με τα δυο της χέρια και τραβώντας απότομα και δυνατά έσκισε το ύφασμα μέχρι πάνω (πρωτύτερα στην τουαλέτα είχε κάνει λίγο την αρχή με το ψαλιδάκι της). Τράβηξε το κουρέλι και αποκάλυψε το στήθος της σε κοινή θέα. Μόνο τότε ο Μπερζέττο έπαψε να ολοφύρεται και απόκαμε στην αγκαλιά της. Η Ντίνα έκατσε χάμω και τον έβαλε να ξαπλώσει στα πόδια της ενώ του κρατούσε με τα χέρια το κεφάλι. Ο Μπερζέττο έκλαιγε με αναφιλητά συναισθανόμενος τον επικείμενο θάνατο.
«Αλίμονο κάποιος παλιάνθρωπος φόνευσε την αγάπη μου».
«Όλο αυτό το αίμα είναι δικό μου;… Πλημμύρισε το πουκάμισό μου από τον ιδρώτα… Και φούσκες κάνει η κοιλιά μου. Σάμπως σούπα βραστή… Νερό… κρύο νερό…»
Η Ντίνα έσκυψε και ο Διονύσης έπιασε να βυζαίνει τη ρώγα της στις ανάπαυλες του ξεψυχήματός του.
«… θα ξεχειλίσει…»

Advertisements