Rethymno saves – Σχέδιο 2ου μέρους Κεφάλαιο 5

by giorgosstogias

rethymno saves FINAL

Η Ντίνα περπατούσε και περπατούσε, άλλοτε γεμάτη συναισθήματα και σκέψεις και άλλοτε αποθαρρυμένη, σαν να είχε απλώς χαθεί και δεν ήξερε τι έκανε. Άξαφνα θυμήθηκε ότι δεν είχε πετάξει το πακέτο με τα τσιγάρα της. Ήταν τέλειο, υπήρχε ακόμη και ένα παγκάκι για να κάτσει, εύγε στην κοινότητα. Άναψε τσιγάρο και το ευχαριστήθηκε όσο περισσότερο μπορεί κανείς να το ευχαριστηθεί, δηλαδή πέρα από τις πρώτες τζούρες, όχι πολύ. Παρατήρησε την αποικία των μυρμηγκιών κάτω από τα πόδια της. Πώς τρέχανε έτσι με τόση τάξη; Κοίτα τι κομμάτια κουβαλούσαν, τρώγονται όλα αυτά; Ήταν καλά για εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ, ήταν όμως πραγματικότητα; Η Ντίνα πήρε ένα ξυλαράκι από χάμω και με αυτό μάζεψε στην άκρη του ένα μεγάλο μυρμήγκι και το περιεργάστηκε. Λογικά εκείνου δεν ήξερε από πού του ήρθε αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να ξεφύγει, έτρεχε με τα ποδαράκια του κατά μήκος του κλαδιού. Έπεσε, αλλά η Ντίνα το μάζεψε ξανά, το ίδιο, το συγκεκριμένο. Σήκωσε προσεκτικά το κλαδάκι κοντά στα μάτια της και με το άλλο χέρι πλησίασε τον αναπτήρα κοντά στο μυρμήγκι και γύρισε το τσακμάκι. Το έντομο τσιτσίρισε, η Ντίνα είχε την εντύπωση πως μια στιγμή πριν μπορεί να το άκουσε να φωνάζει. Το καρβουνιασμένο σώμα του έπεσε στο έδαφος, τόσο καμένο που ούτε σουβλάκι για τα πουλιά δε θα ‘κανε.

Advertisements